Serie: Imperfecte Idealen
Imperfecte Idealen is een fotoserie en interviewproject over mensen die proberen het goede te doen, maar daarin óók menselijk zijn. We hebben idealen, maar het is onmogelijk om die perfect na te leven.
In een tijd van polarisatie en verharding wil dit project ruimte creëren voor nuance. De serie toont dat we niet perfect hoeven te zijn om een betekenisvol verschil te maken. Dit project nodigt uit tot empathie: voor jezelf én voor anderen.
Ik portretteer en interview mensen over zo’n persoonlijk dilemma: een ideaal waar ze achter staan, en de kleine of grote manieren waarop dat idealisme botst met het echte leven. De serie laat zien dat je niet perfect hoeft te zijn om bij te dragen aan een betere wereld.
Met dit project wil ik nuance terugbrengen, empathie vergroten en laten zien dat juist kwetsbaarheid en imperfectie verbindend werken.
Pilot: zomer 2024
In de zomer van 2024 heb ik een korte pilot gedaan van dit project waarbij ik drie personen heb gesproken en gefotografeerd. Ik deel hieronder hun verhaal.
Tamara: “Mijn auto blijft een dilemma. Ik vind het belangrijk om rekening te houden met het milieu, maar heb wel een auto nodig om mijn werk te kunnen doen. Een nieuwe elektrische auto is voor mij te duur, nieuwe productie is milieuvervuilend en als ik mijn dieselbusje weg doe, is dat letterlijk een verplaatsing van het probleem: oude auto’s worden vaak verscheept naar landen waar men minder geld heeft.”
Samenwerken?
Voor het project Imperfect Idealen ben ik op zoek naar organisaties of communities om mee samen te werken. Zie je een match? Mail me dan [email protected]
Siebe: “Mijn ideaal is dat iedereen welkom is, geaccepteerd wordt en in zijn waarde wordt gelaten. Ik hou van mijn multiculturele wijk Kanaleneiland. Al die verschillende culturen geven veelzijdigheid aan de wijk. Maar het betekent ook regelmatig veel getoeter en racen door de straten, uitzinnige straatbruiloften, harde muziek of stemverheffingen die door de flat dreunen of vroege gezangen uit de moskee.
Dit zijn wel de momenten dat ik besef dat mijn introverte karakter andere behoeftes heeft dan deze wijkgenoten. Mijn politieke voorkeur ligt behoorlijk links, maar als introvert kan ik het oprecht moeilijk hebben met wat ik ervaar als geluidsoverlast.”
Arja: “Ik heb meer dan 50 planten en ik vind het belangrijk dat planten duurzaam zijn. Dus zonder bestrijdingsmiddelen en kunstlicht gegroeid. Het liefste krijg ik stekjes van anderen, red ik planten die naast de afvalbak staan of koop ik ze bij een verantwoord biologisch tuincentrum. Toch kom ik af en toe thuis met een plantje van de Intratuin of supermarkt, omdat het plantje te leuk of mooi is.”
Wie ben ik?
Ik ben Lisanne: fotograaf, journalistiek schrijver en zelfverklaard imperfect deugmens. Ik doe mijn best voor een beter klimaat - ik vlieg niet, eet vegetarisch, koop geen nieuwe kleding - maar draag ondertussen vrolijk glitternagellak. Ik maak me zorgen over mensenrechten, maar vraag me soms af of mijn camera-apparatuur eigenlijk wel onder fatsoenlijke omstandigheden is geproduceerd.
Die frictie herken ik in alles om me heen: we willen het goede doen, maar we zijn ook gewoon mens. In dat spanningsveld tussen idealen en imperfecties, is deze serie ontstaan. Met mijn camera en pen zoek ik naar die menselijke kant van principes. Eerlijk, empathisch, en zonder oordeel. Ik geloof dat verhalen die onze kwetsbaarheid tonen, meer beweging brengen dan perfect activisme ooit kan. Daarom maak ik Imperfecte Idealen.
Samenwerken?
Voor het project Imperfect Idealen ben ik op zoek naar organisaties of communities om mee samen te werken. Zie je een match? Mail me dan [email protected]